Waarom het verleden blijft doorwerken in organisaties

“Vroeger was het hier anders.” “Toen liep het makkelijker.” “Toen Mark er nog was, waren we meer één geheel.” “Dit hebben we al zo vaak gehoord.” Wat als je steeds dit soort opmerkingen hoort? Ze zijn niet per se verwijtend. Eerder zoekend. En ze lijken het nieuwe nog even buiten de deur te houden.

Opmerkingen als deze blijven vaak in de lucht hangen. Vroeger staat meestal niet op de agenda. En toch bepaalt het de dag vandaag. In de onderstroom.

Verlies en verandering in teams

Wat onder deze zinnen schuilgaat, kan te maken hebben met verlies. Een collega die er niet meer is. Een fase waarin iedereen wist waar het bedrijf voor stond. Een manier van samenwerken die vanzelfsprekend was…

In organisaties wordt daar zelden bij stilgestaan. Liever wordt vooruit gekeken. Dat kan pas, wanneer iets van vroeger eerst wordt erkend. Anders blijft het doorwerken.

Van erkenning naar beweging

Vroeger serieus nemen dus. Niet om erin te blijven hangen. Wel om er bij stil te staan bij rouw en verlies in de breedste zin van het woord, om vervolgens los te laten. Pas dan kun je écht vooruit.